اگرچه روز گذشته  دانشجویان پلی تکنیکی در اعتراض به  سیاست های وزارت علوم تجمع اعتراض آمیزی برگزار کردند  و فضای دانشگاه برای  استقبال از آقای رییس جمهور حسابی آماده بود ! اما آقای احمدی نژاد باز هم ترجیح داد که به مناسبت روز دانشجو قدم بر صحن دانشگاه امیرکبیر بگذارد.

هرچند که به نظر خیلی از دوستانم  آقای احمدی نژاد وهم فکرانش  با اطلاع از این فضا وبرای ادامه حرکت  پوپولیستی و بهره برداری از این دیدار وارد پلی تکنیک شد اما من نظری غیر از آن دارم .

به اعتقاد من الپر درست گفته است که آقای احمدی نژاد به خاطر اعتماد به نفس بیش از اندازه اش که بر عقلش غلبه دارد وارد امیر کبیر شد.

رییس دولت نهم  بارها نشان داده است که اینقدر تدبیر ندارد که  بخواهد از فضایی استفاده کند چرا که  به دفعات  فضا را علیه خود بر انگیخته است در حالی که می توانسته  از آن موقعیت  استفاده  مثبتی کند .

و دراین میان البته همراهانش که شاید کمی نگران بودند، بی کار ننشستند و سالن دانشگاه را با  چندین اتوبوس از دانشجویان دانشگاه های دیگر (دانشگاه امام صادق و دانشگاه امام حسین) که بی شباهت به خود رییس جمهور نیستند پر کنند تا جو سالن در دستشان باقی بماند اگرچه ناکام ماندند...

رییس جمهوری که فریاد می زند: دانشجو نماها را به صلابه می کشیم  ،

با افتخار می گوید: هیچ دولتی مثل دولت نهم آزادی بیان به ارمغان نیاورد و با لبخند مضحکش  دانشجویان ستاره داررا ستوان می خواند ؛ دیگر چه نیازی به مظلوم نمایی وحرکات پوپولیستی در میان دانشجویان؟؟؟

به اعتقاد من  برندگان امروز دانشگاه امیرکبیر دانشجویان بودند نه رییس دولت اصولگرا ،چه صدای هزاران اعتراض خاموش را این بار با فریادشان  به گوش  رییس جمهور مغرور وخودشیفته دولت نهم رساندند.

خوشحالم که از احمدی نژاد این طور استقبال شد و دانشجویان پلی تکنیک زنده.

سرانجام تجمع دانشجويان در اعتراض به سلب حق تحصیل و تدریس، تعرض به حریم دانشجویان ،سلب حق فعالیتهای صنفی و سیاسی تشکلهای دانشجویی، صدور احکام سنگین کمیته های انظباطی و..

ظهر امروز در دانشگاه تهران برگزار شد و دانشجويان بار ديگر در آستانه روز دانشجو  (شانزده آذر)

ثابت كردند كه دانشگاه زنده است و زنده خواهد ماند.

گزارش لحظه به لحظه از تجمع 15 آذر در دانشگاه تهران

 گزارش كامل تجمع دانشجويي در دانشگاه تهران / ایسنا

روايت ايرانيوز از تجمع اعتراضي دانشجويان

16 آذر گرامی باد/مريم شباني

چند روز مانده  به شانزده آذر ..

خوب به خاطر مي آورم روزهايي كه در دانشگاه بودم و برنامه هايي كه به مناسبت اين روز برگزار مي كرديم ...

آن روزها هنوز خاك مرده را بر روح وروان دانشگاه نپاشيده بودند و  هنوز مي شد صدايي هرچند آرام را از اعماق آن شنيد ..

اما امسال شرايط فرق كرده است بر سينه دانشجويان ستاره كوبيده اند ، استادان را به بهانه تجربه بيش از اندازه باز نشست كرده اند  و دشنه خودرا تا توان داشته اند بر روح وقلب دانشجويان  فرود آورده اند ..

از اين روست كه دانشجويان تحكيمي بار ديگر با رسيدن به شانزده آذر امسال مي خواهند با فريادي رساتر از هميشه بگويند كه دانشگاه زنده است و صداي اعتراض فرزندان  آن بلند  !

با خواندن فراخوان دوستان تحكيمي ام  براي حضور در اين مراسم بايد  بار ديگر بر بي درايتي دولت جديد و وزير علومش تاسف خورد والبته با صداي اعتراض فرزندان دانشگاه همنوا شد.

 و متن فراخوان اتحاديه انجمن هاي اسلامي دانشجويان سراسر كشور به اين شرح است:

هنوز داغ مرگ اکبر محمدی در زندان فراموش نشده ، باکشته شدن دانشجوی سبزه واری به دست عضو بسیجی این دانشگاه روبرو شدیم وپس از آن غرق شدن دانشجوی علم وصنعتی به علت اهمال کاری مسئولان دانشگاه واکنون هم نوبت به علامه ودانشجویانش رسید.

این روزها که می گذرد انگار علاوه بر تزریق کسالت ، رخوت و بی انگیزگی به دانشگاهها  قرار است جان دانشجویان هم بنا به هر دلیلی گرفته شود.

 انگار حمایت بی شائبه از نهادهای غیر دانشجویی در دانشگاهها،ممانعت از حرکات مستقل صنفی دانشجویی کم نیست که دانشجو باید پاسخگوی سهل انگاری  دانشگاه در امکانات  درمانی رفاهی وتحصیلی دانشجویان هم باشد .

اکنون دیگر باید به جای کمیته انظباطی ، ستاره دار شدن، ممنوعیت برای ورود به دانشگاه  شاهد جان دادن دانشجویان در جامعه ای باشیم که دولتش دم از عدالت وبرابری می زند .

انگار این سرنوشت محتومی  است که برای دانشجو ودانشگاه از ابتدا تاکنون دراین سرزمین چهار فصل رقم زده اند سرنوشتی که برای هر قشری که خواهان تغییر وتحول در ساخت  قدرت  پوسیده وفاسدش باشد باید آن را پیش پیش بپذیرد.

بیانیه انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی

مرگ دانشجو ؛غم انگیزترین حکایت امروز دانشگاه/مریم شبانی

آيا نمي‌توانستيم مانع مرگ دانشجوي بيمار قلبي در دانشگاه شويم؟